«کريستي ونمارل»، استاديار بخش علوم روانشناسي دانشكده هنرها و علوم اظهار كرد: ما در آزمايشگاه رشد شناختي دانشگاه ميسوري آگاهي نوزاد از دنياي پيرامون را با اندازه‌گيري نگاه خيره کودک به سناريوهاي متفاوتي که در برابرش قرار داده مي‌شد، تعيين كرديم.

ما بر اين باور هستيم که نوزادان با انتظاراتي درباره اشياي دنياي پيرامون خود به دنيا مي‌آيند، اگرچه اين دانش، مهارتي نيست که به آنها آموزش داده شده باشد. با رشد نوزاد، اين دانسته‌ها پالايش شده و در نهايت به توانايي‌هايي تبديل مي‌شود که ما به عنوان افراد بزرگسال از آن‌ها بهره مي‌گيريم.

«ونمارل» و «سوزان هسپوس» از دانشگاه نورثوسترن، در مروري از مطالب علمي 30 سال گذشته دريافتند: مستندات مرتبط با فيزيک شهودي/ذاتي در نوزادان از دو ماهگي، يعني کوچکترين سني که آزمون مي‌تواند انجام بگيرد، قابل مشاهده است.

نوزادان در اين سن نشان مي‌دهند که مي‌فهمند اجسام بدون تکيه گاه سقوط خواهند کرد و اجسام پنهان شده از ديد از ميان نمي‌روند. آزمون‌هاي علمي همچنين نشان داده است که نوزادان در پنج ماهگي انتظار دارند که مواد غيرمنسجم مانند شن يا آب، جامد نباشند.

«ونمارل» پيشتر در مقاله‌اي دريافت که کودکان ده ماهه زماني که با دو مقدار متفاوت از مواد غذايي روبه‌رو مي‌شوند، همواره مقدار بيشتر را انتخاب مي‌کنند.

«ونمارل» اظهار كرد: ما باور داريم که نوزادان با اين توانايي به دنيا مي‌آيند که بتوانند انتظاراتي را از جهان داشته باشند و آنها در اساس از اين انتظارات براي پيش‌بيني آينده بهره مي‌گيرند.

فيزيک شهودي شامل مهارت‌هايي است که بزرگسالان تمام مدت از آن‌ها استفاده مي‌کنند. براي مثال، زماني که ليوان شيري از روي ميز مي‌افتد، افراد ممکن است تلاش کنند آن را بگيرند، اما غير محتمل است کسي بخواهد شيري که در حال ريخته شدن از ليوان واژگون شده است را بگيرد.

فرد ضرورتي ندارد که آگاهانه درباره آنچه که بايد انجام دهد، فکر کند؛ چرا که مغز آن اطلاعات را پردازش مي‌كند و فرد فقط واکنش نشان مي‌دهد.

بخش بزرگي از تعاملات روزانه افراد بزرگسال با جهان پيرامون به صورت خودکار انجام مي‌شود و ما معتقديم نوزادان داراي اين قابليت هستند که انتظاراتي را شکل دهند تا بتوانند رفتار اشياء و موادي را که با آنها در تعامل هستند، پيش‌بيني كنند.

ارسال به کلوب